ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ငါတရားအားထုတ္ဖုိ႔ အဓိက
အမွန္ေျပာရရင္ စာေရးသူက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သိပ္မၾကည္ညိဳလွပါဘူး။ ဒါတကယ္ေျပာတာပါ။ တစ္ခါတစ္ခါ ကုိယ့္ရင္ထဲ ကုိယ္မလုိခ်င္တဲ့ ကုိယ္သိပ္မုန္းတဲ့ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ဝင္လာရင္ သိပ္စိတ္ဆင္းရဲရပါတယ္။
ရဟန္းလည္းျဖစ္ ဒါတင္မက ပရိသတ္ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ စာေရးဆရာရဟန္းတစ္ပါးလည္းျဖစ္ျပီး “ဒီအကုသိုလ္မ်ိဳးေတြဝင္လာရပါ့ မလား ”ဆုိျပီး ေတြးရင္းေတြးရင္း စိတ္ဆင္းရဲရေတာ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အကုသိုလ္ပယ္နည္းေတြကုိ ရႏုိင္သမွ်စုထားတာပါ။ေနာင္လည္းဆက္စုေနဦးမွာပါ။ စုလုိ႔ရသမွ် ပယ္နည္းေတြကုိလည္း ခ်စ္တဲ့စာဖတ္သူေတြဆီကုိ ေရးပုိ႔ေနဦးမွာပါ။
အဲဒီလုိအကုသိုလ္စိတ္ဝင္လာလုိ႔ စိတ္ဆင္းရဲရျပီဆုိရင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တရားျပန္ေဟာတဲ့ တရားေလးတစ္ပုဒ္ရွိပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ “ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ငါ တရားအားထုတ္ဖုိ႔အဓိက”ဆုိတဲ့စကားေလးပါ။ အဲဒီစကားေလးကုိ ထပ္ကာထပ္ကာရြတ္ေနလုိက္ရင္ စိတ္ကသက္သာ သြားတာမ်ားပါတယ္။
အခုတေလာ တရားပြဲေတြမွာဆုိ တရားဆုံးခါနီးမွာ ဒါကုိပဲ ထပ္ကာထပ္ကာေဟာေနလုိက္တာပါ။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္းေဟာျပီးသားျဖစ္၊ တရားနာ ပရိသတ္ကုိလည္း ေဟာျပီးသားျဖစ္နဲ႔ သိပ္သေဘာက်တာပါ။
ဒါကုိပဲ ထပ္ကာထပ္ကာေဟာေနေတာ့ စာေရးသူရဲ့ ကပၸိယတစ္ေယက္ျဖစ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္ တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္တဲ့ ကုိေအာင္သိန္းက သူ႔ရဲ့ေမြးေန႔မွာ ဒီ “ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ငါ တရားအားထုတ္ဖုိ႔အဓိက”ဆုိတဲ့ စာသားေလးကုိ ဆုိင္းဘုတ္ကေလးလုပ္ျပီးလာလွဴပါတယ္။ေယာဂီေတြ တရားထုိင္တဲ့ ေနရာမွာပဲခ်ိတ္ေပးထားလုိက္ပါတယ္။
“ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ငါ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ အဓိက”ဆုိတဲ့ ေနရာမွာဘာပဲျဖစ္ေန ျဖစ္ေနမွာႏွစ္ပုိင္းရွိပါတယ္။ ကုိယ္ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကုိယ္တရား အားထုတ္ဖုိ႔ အဓိက၊ သူမ်ားဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔အဓိကပါ။
ကုိယ္ဘာပဲ ျဖစ္ေန ျဖစ္ေနမွာ ကုိယ့္ဘဝမွာ ေငြေၾကး အဆင္ေျပတာလည္းရွိမယ္၊ မေျပတာလည္းရွိမယ္။ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပတာလည္းရွိမယ္၊ မေျပတာလည္းရွိမယ္။ လူမႈေရးအဆင္ေျပတာလည္းရွိမယ္၊ မေျပတာလည္းရွိမယ္၊ အလုပ္အဆင္ေျပတာလည္းရွိမယ္၊ မေျပတာလည္းရွိမယ္။ ရာထူးဌာနႏၱရ အဆင္ေျပတာလည္းရွိမယ္၊ မေျပတာလည္းရွိမယ္။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔အဓိကပါပဲ။ တခ်ိဳ႔ကိစၥေတြက ကံနဲ႔ လည္း ဆုိင္ပါတယ္။ သူ႔ဟာသူ ကံဆုိးခ်င္ ဆုိးေနပါေစ ကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔က အဓိကပါပဲ။
ေနာက္တစ္ပုိင္းက သူမ်ားဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔က အဓိကပါ။ သူမ်ားေတြဘယ္လုိအေျခအေန အေနအထားေတြ ပဲေရာက္ေနေရာက္ေန၊ ဥကၠ႒ေတြအတြင္းေရးမႈးေတြပဲ ျဖစ္ေန ျဖစ္ေနကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔ အဓိကပါပဲ။
ဒီေနရာမွာ သူမ်ားဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကုိယ္တရားအားထုတ္ဖုိ႔အဓိကဆုိေတာ့“နည္းနည္းမ်ား အတၱဆန္မေနဘူးလား”လုိ႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။
“ ဒါနအရာ ဝမ္းေျမာက္တာ မွန္စြာ အဓိကျဖစ္ေပသည္။ ဝိပႆနာအရာ ဥေပကၡာ မွန္စြာ အဓိက ျဖစ္ေပသည္” ဆုိတဲ့အတုိင္း ဝိပႆနာတရား အားထုတ္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ ဥေပကၡာကအဓိကပါ။
တရားအားထုတ္ေနစဥ္ကာလမွာ အားလုံးကုိဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါ။ ဒီေတာ့ ကုိယ္တရားအားထုတ္ေနစဥ္ကာလမွာ ကုိယ့္ခင္ပြန္းကုိလည္း ဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါ၊ ကုိယ့္ဇနီးကုိလည္း ဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါ။ ကုိယ့္သားသမီးကုိလည္း ဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါ။ ကုိယ့္ခ်စ္သူကုိလည္း ဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါ။ အားလုံး အားလုံးကုိ ဥေပကၡာျပဳထားရမွာပါပဲ။
ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန တရားအားထုတ္ေနရင္ ဘဝကအဓိပၸါယ္ရွိေနတာပါပဲ။ ကုိယ့္ဘဝကုိယ္ မၾကည္ညိဳလုိ႔ အသစ္ျပန္တည္ေဆာက္တဲ့ေနရာမွာ သီလကုိအေျခခံျပီး ဝိပႆနာတရားေတြ အားထုတ္ရင္းနဲ႔ ျပန္တည္ေဆာက္ရမွာပါပဲ။
ဝိပႆနာတရား အားထုတ္တဲ့ေနရာမွာ တခ်ိဳ႔က အားထုတ္လုိ႔ေကာင္းတာလည္းရွိမယ္၊ အားထုတ္ လုိ႔ မေကာင္းတာလည္းရွိမယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
(၁) တရားရႈမွတ္တဲ့အခါမွာ ျငိဳျငိဳ ျငင္ျငင္ ပင္ပင္ပန္းပန္းလည္း ရႈမွတ္ရတယ္၊ တရားလည္းအေတြ႔ေႏွးတယ္၊ ဒါကတစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ကုိ ဒုကၡပဋိပဒါ ဒႏၶာဘိညာလုိ႔ေခၚပါတယ္။
(၂) တရားရႈမွတ္တဲ့အခါမွာ ျငိဳျငိဳ ျငင္ျငင္ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရႈမွတ္ရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ တရားက်ေတာ့ အေတြ႔ျမန္တယ္။ ဒါက တစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ကုိ ဒုကၡပဋိပဒါ ခိပၸါဘိညာလုိ႔ေခၚပါတယ္။
(၃) တရားရႈမွတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူေတာ့ ရႈမွတ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားကေတာ့ အေတြ႔ေႏွးေနပါတယ္။ ဒါက တစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ကုိ သုခါပဋိပဒါ ဒႏၶာဘိညာလုိ႔ေခၚပါတယ္။
(၄) တရားရႈမွတ္တဲ့အခါမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူလည္း ရႈမွတ္ရတယ္။ တရားလည္း ျမန္ျမန္ေတြ႔တယ္။ ဒါက တစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ကုိ က်ေတာ့ သုခါပဋိပဒါခိပၸါဘိညာလုိ႔ ေခၚပါတယ္။
တရားရႈမွတ္တဲ့ေနရာမွာ အဲဒီလုိ ေလးမ်ိဳး ဘာျဖစ္လုိ႔ ကြဲေနရတာလဲဆုိေတာ့ အတိတ္အတိတ္ ဘဝေတြနဲ႔ ဆုိင္ေနပါတယ္။
၁။ အတိတ္တိတ္ဘဝေတြက သမထလည္း အားမထုတ္ခဲ့ဖူးဘူး။ ဝိပႆနာလည္းအားမထုတ္ခဲ့ဖူးဘူး ဆုိရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ တရားရႈမွတ္တဲ့ အခါမွာ ျငိဳျငိဳ ျငင္ျငင္ ပင္ပင္ပန္းပန္းလည္း ရႈမွတ္ရတယ္။ တရားလည္း အေတြ႔ေနွးပါတယ္။
၂။ အတိတ္တိတ္ဘဝေတြက ဝိပႆနာတရားေတာ့ အားထုတ္ဖူးတယ္၊ သမထကိုေတာ့ အားမထုတ္ခဲ့ဖူး ဘူးဆုိရင္ တရားရႈမွတ္တဲ့အခါျငိဳျငိဳျငင္ျငင္ ပင္ပင္ပန္းပန္းေတာ့ ရႈမွတ္ရတယ္၊ တရားေတြေတာ့ အေတြ႔ျမန္ပါ တယ္။
၃။ အတိတ္တိတ္ဘဝေတြက သမထကိုေတာ့ အားထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဝိပႆနာတရားကိုေတာ့ အားမထုတ္ ခဲ့ဖူးဘူးဆုိရင္ တရားရႈမွတ္တဲ့အခါ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူေတာ့ ရႈမွတ္ရတယ္။ တရားက်ေတာ့ အေတြ႔ ေႏွးတတ္ပါတယ္။
၄။ အတိတ္တိတ္ ဘဝေတြက သမထလည္း အားထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဝိပႆနာလည္း အားထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ တရားရႈမွတ္တဲ့အခါ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူလည္း ရႈမွတ္ရတယ္ တရားလည္း အေတြ႔ ျမန္ ပါတယ္။
ဒီသေဘာေတြသိထားေတာ့ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ အခက္အခဲေတြ႕ရေပမယ့္ဘာမွ စိတ္ပ်က္အားငယ္စရာ မလုိေတာ့ပါဘူး။ ဒီဘဝမွာ တရားထူး ရေအာင္ အားမထုတ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ေနာက္ဘဝ ေနာက္ဘဝေတြမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ လြယ္လြယ္ကူကူ အားထုတ္ဖုိ႔ တရားေတြ အေတြ႔ျမန္ဖုိ႔ အေထာက္ အပံ့ေကာင္းေတြ ရသြားေတာ့တာပါ။
တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ သမထတရားကုိ သိပ္အားထုတ္တာပါ။ ဘုရားေတြ၊ေစတီေတြ၊ေတာင္ေတြမွာ လုိက္ျပီး နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဝီရိယရွိရွိနဲ႔ အားထုတ္ၾကတာပါ။ သူမတူေအာင္ဝီရိယရွိၾကတဲ့သူေတြပါ။
ေျပာရရင္ သမထနဲ႔ပဲလမ္းဆုံးေနတာပါ။ အဲဒီဝီရိယေတြနဲ႔ သမထကတစ္ဆင့္ ဝိပႆနာဘက္ကူးသြားႏုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္းတာပါ။ ဝီရိယက ရွိျပီးသားဆုိေတာ့ ဝိပႆနာတရားမွာလည္း အခက္အခဲမရွိ ေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဓိကသမထနဲ႔ပဲ လမ္းဆုံးမေနဖုိ႔ပါ။
ဒီလုိပါပဲ “တုိ႔ကေတာ့ ဝိပႆနာလုိင္းပဲ”ဆုိျပီး သမထကုိ ေလွ်ာ့ခ်မထားရပါဘူး။ တရားအားထုတ္တဲ့အခါ ဝိပႆနာတရားကုိပဲ ဆက္ကာ ဆက္ကာ အားထုတ္ေနရမယ္လုိ႔ မဆုိပါဘူး။ တရားအားထုတ္တယ္ဆုိတာ အျမဲတမ္းေတာ့ေကာင္းမေနႏုိင္ပါဘူး။ တစ္ခါတေလလည္း တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ပင္ပန္းျငီးေငြ႔မႈေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ စာမွာေတာ့ အဲဒီလုိအခါမ်ိဳးမွာ ဝိပႆနာတရားကုိခဏရပ္ထားျပီး သမထတရားကုိ ျပန္အားထုတ္ ရမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
စာမွာ ဥပမာေပးထားတာကေတာ့ စစ္သားတစ္ေယာက္ဟာ စစ္တုိက္လုိ႔ေမာပန္းလာတဲ့အခါ ကတုတ္က်င္းထဲျပန္ဝင္၊ အေမာေျဖ၊ အစာေရစာစား၊ က်ည္ဆန္ျဖည့္၊ အေမာေျပတဲ့အခါ အားအင္ေတြျပည့္တဲ့အခါ ကတုတ္က်င္းထဲက ျပန္ထြက္ျပီး စစ္ျပန္တုိက္ရသလုိ တရား အားထုတ္ေန တဲ့ေယာဂီ ဟာလည္း ဝိပႆနာတရားအားထုတ္လုိ႔ စိတ္ပင္ပန္းျငီးေငြ႔လာရင္ စစ္သားဟာ ကတုတ္က်င္းထဲျပန္ဝင္ျပီး အေမာေျဖ အနားယူရသလုိ ဝိပႆနာ တရားကုိ ခဏရပ္ျပီး သမထကုိျပန္အားထုတ္ပါတဲ့။ သမထအားထုတ္လုိ႔ စိတ္ျပန္ၾကည္လင္လာျပီဆုိမွ ဝိပႆနာတရား ကုိ ျပန္အားထုတ္ပါတဲ့။
ဒီအ႒ကထာအဖြင့္ေလးကုိ မွတ္ထားျပီး ဝိပႆနာအားထုတ္လုိ႔ စိတ္ပင္ပန္း ျငီးေငြ႔လာရင္ ဝိပႆနာကုိ ခဏရပ္ထားျပီး သမထကုိ ျပန္အားထုတ္ ဖုိ႔ပါ။ ဂုဏ္ေတာ္ပဲပြါးပြါး၊ ေမတၱာပဲပြါးပြါး၊ ကုိယ္ႏွစ္သက္ရာ သမထ တစ္ခုခုကုိ ပြါးလုိက္ဖုိ႔ပါ။ ဂုဏ္ေတာ္ပြါးလုိက္ရင္ စိတ္က ျပန္ၾကည္လင္လာတာပါပဲ။ ကုိယ့္ဘဝကုိယ္ ၾကည္ညိဳ တာလည္း ရွိမယ္ မၾကည္ညိဳတာလည္းရွိမယ္။ ၾကည္ညိဳျခင္း မၾကည္ညိဳျခင္းေတြဟာ အတိတ္ကာလက ျပဳခဲ့ ေျပာခဲ့တာေတြ နဲ႔လည္း ဆုိင္ေနပါတယ္။ အကုသိုလ္ကုိေတြးရင္ အကုသိုလ္ပါ။ ကုသိုလ္ကုိေတြးရင္ ကုသိုလ္ပါ။ အကုသိုလ္ကုိေတြးရင္ အကုသိုလ္ဆုိေတာ့ ဘာျပဳလုိ႔ ျပဳခဲ့ ေျပာခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ေတြ ျပန္ေတြးေနေတာ့မွာလဲ။ ေတြးခ်င္ရင္ ျပဳခဲ့ ေျပာခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ကုိပဲ ေတြးေတာ့မွာေပါ့။
ဘဝမွာ မွားခဲ့လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိမၾကည္ညိဳဘူးဆုိရင္ အသစ္ျပန္တည္ေဆာက္ရုံပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ ဝိပႆနာတရားနဲ႔ျပန္တည္ေဆာက္တာ အေကာင္း ဆုံးပါပဲ။ေလာကမွာ ဝိပႆနာထက္ေကာင္းတာဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဝိပႆနာအားထုတ္ရင္ သီလကလည္းတြဲပါေနတာပါပဲ။ အကုသိုလ္ ပယ္နည္းေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသိထားျပီဆုိေတာ့ ဝင္လာတဲ့အကုသိုလ္ကုိလည္း ကုိယ္နဲ႔ အဆင္ေျပမယ့္ ပယ္နည္း တစ္ခုခုနဲ႔ပယ္ပစ္ရုံပါပဲ။
ကဲ….. စာဖတ္သူေကာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ၾကည္ညိဳရဲ့လား? မၾကည္ညိဳဘူးဆုိရင္ အသစ္ျပန္တည္ေဆာက္လုိက္ပါ။ ဒါဆုိရင္ အသစ္ျပန္ျဖစ္သြား ပါလိမ့္မယ္။
ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန စာဖတ္သူရယ္ “ ငါ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ အဓိက”ဆုိတဲ့အတုိင္း တရားသာအားထုတ္ လုိက္ပါေတာ့။ ဒါကုိေတာ့ ရင္ထဲက ေျပာတာပါ။
ဒါဆုိရင္ စာေရးသူသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ စကားေလးနဲ႔ပဲ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ၾကပါစုိ႔။
“ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ငါ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ အဓိကပါပဲ ”
ေမတၱာမ်ားျဖင့္ ဆရာေတာ္အရွင္ရာဇိႏၵ ( ရေ၀ႏြယ္ - အင္းမ )
No comments:
Post a Comment
က်ေနာ္မ်ား၏ ဗုဒၶ၀ံသရကိၡတ အစီအစဥ္မ်ားကို၀င္ေရာက္အားေပးႀကေသာ အရိယာအႏြယ္၀င္သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔ သည္စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုရပါေစသတည္း...